Ο Έλληνας φόργουορντ, που μετά από μια τριετία στο εξωτερικό, σε Τσεχία και Ισλανδία, επαναπατρίστηκε για μια πρόκληση, που αντιμετωπίζει και ως δική του, μιλώντας ευθέως για το παρελθόν και τη στάση, που διατηρεί στο παρόν. Ο ίδιος σχολιάζει τις αλλαγές που έχει δει στον εαυτό του, την απόφαση της επιστροφής στην Ελλάδα μετά την ιδιαίτερη συνθήκη πίεσης, που ομολόγησε πως βρήκε στο εξωτερικό, την ανυπομονησία μιας ολόκληρης πόλης να δει τους Vikos Φalcons να διαπρέπουν, τη σχέση με τον αδελφό του, Δημήτρη Αγραβάνη, και τις σημαντικές του στιγμές σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο, αναφέροντας το τι είναι άνθρωπος και αθλητής είναι, πια, στο σήμερα.

Πώς αποδέχθηκες αυτή την πρόταση και, επομένως, την πρόκληση που παρουσιάζουν οι Vikos Φalcons με την πρώτη τους συμμετοχή στη Stoiximan GBL;

Είναι μια ιστορική στιγμή, η ομάδα βρίσκεται για πρώτη φορά στη Stoiximan GBL κι αυτό ήταν, που μου άρεσε, να είμαι μέρος αυτής της προσπάθειας. Ηταν μια καλή ευκαιρία και για μένα, ερχόμενος μετά από μια τριετία στο εξωτερικό, να δείξω το πόσο άλλαξα. Είναι κάτι καινούργιο για όλους μας, υπάρχει μεγάλος ενθουσιασμός και είναι μεγάλο κίνητρο ο στόχο της παραμονής, βλέποντας στη συνέχεια το τι καλύτερο μπορούμε να πετύχουμε, εφόσον τα καταφέρουμε.

Οταν λες, ότι ήθελες να δείξεις πόσο έχεις αλλάξει, τι εννοείς ακριβώς;

 Εχω ζήσει κάποια πράγματα τα προηγούμενα χρόνια στο εξωτερικό, έχοντας βελτιωθεί ως άνθρωπος και ως συμπαίκτης. Στο εξωτερικό γνωρίζεις διαφορετικές κουλτούρες, σε βοηθούν να αντιλαμβάνεσαι διαφορετικά τα πράγματα και να γίνεσαι καλύτερος.

Τι ήταν αυτό που κράτησες περισσότερο στη θητεία σου στο εξωτερικό, φτάνοντας να παίζεις στην Ισλανδία;

Κρατάω σίγουρα, τις φιλίες που έκανα και τους ανθρώπους που γνώρισα. Πρώτη φορά στην Ισλανδία είχε πάει ο Κώστας Τσαρτσαρής από Ελληνες παίκτες, επομένως γνώριζα ότι έχει προτιμηθεί από συμπατριώτες μου και τους έχει βοηθήσει. Το σημαντικό, εκεί, είναι ότι αποκτάς αυξημένες ευθύνες ως ξένος παίκτης, πρέπει σε κάθε αγώνα να αποδεικνύεις πράγματα στην ομάδα και τους φιλάθλους της, διαφορετικά θα αντικατασταθείς. Το εξωτερικό σε βοηθά, υπό αυτή την έννοια, να βρίσκεται σε εγρήγορση, βγαίνοντας από τη ζώνη άνεσής σου, και γίνεσαι καλύτερος.

Ηθελες, δηλαδή, να βάλεις μια πίεση… εκτός Ελλάδας στον εαυτό σου;

Ηθελα, όντως, να δω το πώς είναι να παίζεις ως ξένος. Είχα πολύ μεγάλο κίνητρο και ήταν μια πολύ καλή εμπειρία για μένα.

Τα προηγούμενα χρόνια αγωνίστηκες σε αρκετές ομάδες στην Ελλάδα, κατακτώντας μέχρι και το BCL, και σε αυτά φάνηκες να πιέζεσαι και να μην νιώθεις άνετα, ενώ υπήρξαν δυσάρεστα περιστατικά που σε είχαν εκθέσει δημόσια. Το να πας στο εξωτερικό σου έδωσε ηρεμία και σε βοήθησε να διαπιστώσεις το τι είναι αυτό που θέλεις αγωνιστικά;

Ολοι οι αθλητές έχουν κακές στιγμές, ιδιαίτερα σε νεότερη ηλικία. Το σημαντικότερο είναι να έχεις δίπλα σου ανθρώπους, που θα σου δείχνουν το σωστό δρόμο κι εσύ από την πλευρά σου να μην παρεκκλίνεις σε λανθασμένα μονοπάτια. Στο εξωτερικό, όπως ανέφερα και πριν, ήθελα να δοκιμάσω να παίξω σαν ξένος, μαθαίνοντας να συνεργάζομαι, να γίνομαι καλύτερος συμπαίκτης, να ακούω ξένους προπονητές και να έχω καλή επικοινωνία με όλους, εντός κι εκτός παρκέ.

Αυτά τα περιστατικά, που συνέβησαν τότε, με τις εμπειρίες που πήρε τα επόμενα χρόνια, και δη στο εξωτερικό, θα τα χειριζόσουν διαφορετικά;

Οπως είπα και πριν, όταν είσαι νέος έχεις ένα πάθος που ξεχειλίζει μέσα σου και μερικές φορές μπορεί, σε μια κακή στιγμή, να κάνεις λάθος, να βρεθείς την κακή στιγμή στο λάθος μέρος. Με τα χρόνια μαθαίνεις να τα κοντρολάρεις. Δεν είμαι πλέον μικρός, είμαι σχεδόν 28 ετών, έχω βιώσει αρκετές εμπειρίες και νιώθω κύριος του εαυτού μου. Θέλω να βοηθάω τους γύρω μου και ανταπεξέρχομαι στην ομάδα, όπου βρίσκομαι, σε όσα μου ζητά.

Στα Ιωάννινα, τώρα, θέλεις να δοκιμαστείς… ως Ελληνας;

Θέλω να βοηθήσω την ομάδα να πάει καλά, σε τέτοιες καταστάσεις δεν υπάρχουν οι προσωπικοί στόχοι, προέχει το σύνολο. Ο καθένας μας πρέπει να προσφέρει το καλύτερο δυνατό του εαυτού του, για να κερδίσουμε πρώτα την παραμονή μας.

Νομίζω, ότι η πόλη κι εσείς ως ομάδα ανυπομονείτε για το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι, την τρίτη αγωνιστική με τον Ολυμπιακό. Εχετε τσεκάρει εκείνη την ημερομηνία;

Πράγματι, έτσι είναι ακριβώς. Υπάρχει μεγάλη ανυπομονησία στην πόλη, όλοι μας ρωτάνε για εκείνο το ματς, αν υπάρχουν εισιτήρια, αν είναι έτοιμο το γήπεδο και πολλά ακόμη για την ομάδα. Το γήπεδο περιμένουμε να είναι έτοιμο τότε, για να παίξουμε στο σπίτι μας απέναντι σε ένα σπουδαίο αντίπαλο.

Ποια είναι, γενικότερα, η ανταπόκριση της πόλης πέρα από αυτό το ματς, εν όψει της συμμετοχής των Vikos Φalcons στη Stoiximan GBL και πώς κυλούν οι εργασίες για την ετοιμότητα του γηπέδου, αν έχετε τη σχετική εικόνα;

Θα ξεκινήσω από το τέλος της ερώτησης, το γήπεδο έχει μπει στο τελικό στάδιο των εργασιών του. Υπήρξαν, μεν, τεχνικές δυσκολίες, αλλά οι άνθρωποι της ομάδας έκαναν το καλύτερο δυνατό, για να υπάρχει ένα γήπεδο τέτοιων προδιαγραφών. Αναφορικά με τη στήριξη του κόσμου, όντως στην καθημερινότητά μας ζούμε τη στήριξη του κόσμου, ελπίζουμε ο κόσμος να είναι όλη την χρονιά κοντά μας. Είναι μια ιστορική σεζόν και θέλουμε να τη ζήσουμε όλοι μαζί, παλεύοντας κι εμείς ως αθλητές από την πλευρά μας έως το τέλος σε κάθε αγώνα.

Πέρα από το ότι πρόκειται για μια ιστορική χρονιά, θεωρείς ότι υπάρχει η προοπτική να μην είναι η μοναδική της ομάδας στην κατηγορία;

Πιστεύω πως οι άνθρωποι, που τη στηρίζουν, στοχεύουν σε αυτό ακριβώς, να πετύχουμε και να μην αποτελέσουμε ομάδα-«πυροτέχνημα». Μπορούν να υποστηρίξουν μια ομάδα με σταθερότητα στην κατηγορία, κάτι που φάνηκε σε όλα τα επίπεδα, υπάρχουν προσδοκίες κι εμείς ελπίζουμε να ανταποκριθούμε.

Εχεις καλέσει και τον Δημήτρη να έρθει να σε δει;

Ηρθε ήδη στην προετοιμασία να με δει, σε αγώνα δεν ξέρω αν θα προλάβει, πηγαίνοντας κι εκείνος στην καινούργια ομάδα. Μακάρι να τα καταφέρει.

Με τον Δημήτρη, μιας και αναφερθήκαμε και σε αυτόν, και όντες δύο αδέλφια που μεγαλώσατε μαζί, παίζοντας μπάσκετ, υπήρξε ανταγωνισμός μεταξύ σας; Εχουμε δει δηλώσεις κατά καιρούς, αλλά ποια είναι η μπασκετική και προσωπική σας σχέση;

Ημασταν στο παρελθόν, όταν ήμασταν μικρότεροι, αρκετά ανταγωνιστικοί, αν και εγώ ως νεότερος προσπαθούσα να μάθω πράγματα δίπλα του. Αγαπάμε, όμως, πολύ ο ένας τον άλλον κι αυτή είναι η πηγή που τα τρέφει όλα, εγώ άλλωστε το μπάσκετ, το ξεκίνησα βλέποντας τον Δημήτρη να παίζει. Θέλουμε πάντα ο ένας το καλύτερο του άλλου.

Πώς έβλεπες τον εαυτό σου να εξελίσσεται, παίζοντας μπάσκετ, κάνοντας τα πρώτα σημαντικά βήματα σε Μαρούσι και Δούκα; Θεωρούσες ότι είχες την προοπτική να παίζεις ως επαγγελματίας σε μεγάλες ομάδες, και αργότερα στην Εθνική και στο εξωτερικό;

Ξεκίνησα από το Μαρούσι και, πηγαίνοντας στον Δούκα και φτάνοντας περίπου στα 17 μου χρόνια, διαπίστωσα τότε, με το κορμί μου αναπτύσσεται και βλέποντας πως ήμουν ανταγωνιστικός σε ομάδα Ανδρών σε αυτό το επίπεδο, ότι μπορούσα να γίνω επαγγελματίας. Η Εθνική είναι η μεγαλύτερη τιμή της πορείας μου. Πάντα στην καριέρα μου, όμως, πήγαινα βήμα προς βήμα, αγαπώντας αυτό που κάνω και βάζοντας πάντα ρεαλιστικούς στόχους.

Τι ήταν το σημαντικότερο, που κράτησες από τον καιρό σου σε Μαρούσι και Δούκα;

Τα πρώτα σου εφόδια είναι οι προπονητές και οι συμπαίκτες σου, η νοοτροπία σου, η θέλησή σου να μην χάνεις προπόνηση και αγώνες, από το Μίνι έως το Ανδρικό. Μόνο αν αγαπάς πραγματικά αυτό το άθλημα, διατεθειμένος να αφιερώσεις τον χρόνο σου, μπορείς να πετύχεις.

Πώς ήταν να βρεθείς εν συνεχεία στην ΑΕΚ;

Βρέθηκα σε μια περίοδο, όπου η ομάδα κατέκτησε πρώτα το Κύπελλο Ελλάδας και ύστερα το BCL. Ηταν μια φανταστική εμπειρία για μένα, ακόμη κι αν δεν έπαιζα πολύ. Ηταν μια εμπειρία ζωής να είμαι σε αυτό το ρόστερ, με αυτούς τους σπουδαίους συμπαίκτες και να παίζουμε τόσο μεγάλα παιχνίδια.

Ηταν τόσο σημαντικό για σένα το γεγονός, ότι βρισκόσουν σε μια τέτοια ομάδα, ακόμη κι αν αυτό σε άφηνε πίσω στις ευκαιρίες, που θα μπορούσες να έχεις;

Μου έκανε καλό, θεωρώ, να έχει αυτές τις παραστάσεις στο πρώτο μου επαγγελματικό συμβόλαιο. Στη συνέχεια, όταν ήθελα πια πολύ να παίξω, πήγα δανεικός στο Περιστέρι.

Η κατάκτηση του BCL είναι η πιο σημαντική σου στιγμή;

Σε επίπεδο συλλόγω είναι οπωσδήποτε μια σπουδαία στιγμή, αλλά η ύψιστη τιμή είναι η παρουσία στην Εθνική και πάντα θα είμαι διαθέσιμος, όποτε με καλέσει.

Πώς ήταν να βοηθήσεις την Εθνική, όταν είχες κληθεί σε επίπεδο Ανδρών και ειδικά στα «παράθυρα»; Πώς ήταν τότε να παίζετε στην Εθνική, γνωρίζοντας ότι κατά πάσα πιθανότητα δε θα παίζατε στην τελική φάση, μετά την πρόκριση;

Δεν το σκεφτόμασταν καθόλου, εγώ σίγουρα δεν το έκανα. Είναι τεράστια τιμή να σε καλούν να εκπροσωπήσεις την χώρα σου και να βρίσκεσαι με παιδιά, που τα γνωρίζεις, είτε ως συμπαίκτες είτε ως αντιπάλους, παλεύοντας για το εθνόσημο. Είχα ζήσει νωρίτερα και τη μεγάλη επιτυχία να πανηγυρίσω το χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Νέων στην Κρήτη, χωρίς να σκέφτομαι το μετά. Ζούσα εκείνη τη στιγμή, και ήταν μεγάλη μου τιμή.

Είναι μια πιθανή κλήση στην Εθνική μελλοντικά κάτι, που διεκδικείς;

Είμαι έτοιμος όποτε μου ζητηθεί να βοηθήσω την Εθνική. Το εύχομαι ξανά να κληθώ και θα προσπαθήσω και για αυτό το σκοπό.

Μετά την ΑΕΚ και τους δανεισμούς σε αρκετές ομάδες, θα μπορούσες να μας πεις ποια θητεία στην Ελλάδα σου έμεινε περισσότερο;

Νομίζω, ότι ήταν στο Περιστέρι με τον Αργύρη Πεδουλάκη, από τον οποίο έμαθα πολλά πράγματα στην επί της ουσίας πρώτη μου χρονιά στη Stoiximan GBL, όπου θα είχα πραγματικό ρόλο. Και στον Προμηθέα, όμως, φτάσαμε να πάρουμε την τρίτη θέση με ανατροπή στους μικρούς τελικούς και ήταν μια όμορφη χρονιά στο κλείσιμό της. Ημασταν μια πολύ καλή παρέα, ήμουν και με τον Δημήτρη στην ίδια ομάδα.

Πώς ήταν να είστε συμπαίκτες με τον Δημήτρη;

Στην αρχή, ήταν… λίγο περίεργο, καθώς ο ένας έχει αγωνία για τον άλλο. Στη συνέχεια, όμως, δεν υπήρξε πρόβλημα καθώς είχαμε εξαιρετική χημεία και τα πήγαμε πολύ καλά, με την ομάδα να πετυχαίνει παράλληλα τους στόχους της.

Κάνοντας μια ανασκόπηση της πορείας σου, σε ποιο βαθμό είσαι ικανοποιημένος από την εξέλιξή σου; Τι κρατάς για τον εαυτό σου;

Εξελίσσομαι ακόμη σαν παίκτης και δε μένω στο παρελθόν, σκέφτομαι μόνο το τι μπορώ να κάνω για να βελτιωθώ κι άλλο σε όλους του τομείς. Κρατάω φιλίες, ανθρώπους που με έχουν βοηθήσει, δύσκολες στιγμές που σε κάνουν πιο δυνατό και καλές στιγμές, που σου δίνουν το κίνητρο να παλεύεις για να τις ξαναζήσεις.

Τι καλό προσφέρει ο Γιάννης Αγραβάνης;

Προσφέρω το πάθος, την ενέργεια, το να είμαι καλός συμπαίκτης, το να είμαι «στρατιώτης» στο γήπεδο, όντας έτοιμος να βοηθήσω οποτεδήποτε μου ζητηθεί.

Τι περιμένουμε, τελικά, από τους Vikos Φalcons, και ποιο είναι το μήνυμα για τον κόσμο των Ιωαννίνων;

Ολοι μαζί πρέπει να στηρίξουμε την ομάδα και μόνο έτσι θα πετύχουμε. Είμαι σίγουρος, ότι ο κόσμος θα είναι κοντά μας σε αυτή την ιστορική χρονιά. Θα παλεύουμε έως το τέλος, υπάρχει ανυπομονησία και πολύ καλό κλίμα, με προοπτική να καθιερωθεί η ομάδα στη Stoiximan GBL