Ο assistant coach της Εθνικής μας ομάδας, Διαμαντής Παναγιωτόπουλος, κάνει μία αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν και αναφέρθηκε στο χάλκινο μετάλλιο της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ 2025. Μέσα σε όλα, μίλησε για τη συνεργασία του με τον Βασίλη Σπανούλη, τους ηγέτες αυτής της ομάδας, αλλά και το τρομερό work ethic του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Παράλληλα, θυμάται το πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό AKTOR και τα όσα έζησε με τους Τσάβι Πασκουάλ (αργότερα και στη Ζενίτ) και Ρικ Πιτίνο.

 Μερικά αποσπάσματα από τη συνέντευξή του στο επιτυχημένο podcast της Stoiximan GBL:

Για το ταξίδι με την Εθνική το καλοκαίρι του 2025 και την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Eurobasket: «Είναι ένα ταξίδι το οποίο ξεκίνησε τον Φεβρουάριο το 24 με τον κόουτς Σπανούλη και όλο το επιτελείο, το οποίο μπήκαμε στη διαδικασία της εθνικής ομάδας. Νομίζω ότι τίποτα δεν έρχεται τυχαία. Είναι κάτι το οποίο χτίστηκε παράθυρο-παράθυρο, που λέμε. Και μετά από το προολυμπιακό τουρνουά, ακολούθως η παρουσία μας στους Ολυμπιακούς αγώνες που έχει μείνει μια μικρή πικρία για το προημιτελικό με τη Γερμανία που θα μπορούσαμε βάσει συνθηκών, παρόλο που γνωρίζουμε το επίπεδο της Γερμανίας, να έχουμε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα. Αλλά έδειξε μια δυναμική ομάδα και το που στοχεύει και ο κόουτς την πρώτη μέρα είχε πει ότι ο στόχος μας είναι να διεκδικήσουμε ένα μετάλλιο και να διεκδικήσουμε, αν είμαστε πάντα στις χώρες τις οποίες διεκδικούμε. Κανείς δεν έχει συμβόλαιο ότι θα κερδίζεις πάντα, αλλά έχει συμβόλαιο να δίνεις το 100% και το 100% στην εθνική ομάδα. Νομίζω ότι το καταφέραμε όλοι μαζί, όλα τα παιδιά τα οποία συμμετείχαν στις διαδικασίες αυτές από το Φλεβάρη του 24 μέχρι και τώρα που μιλάμε. Εντάξει, βέβαια έχουν μεσολαβήσει άλλα δύο παράθυρα, τα βάζω κι εγώ αυτά. Αλλά νομίζω ότι η παρουσία μας στο Ευρωμπάσκετ ήταν κάτι το οποίο μέρα με τη μέρα, προπόνηση με την προπόνηση πραγματικά, γιατί είχαμε και αρκετές ατυχίες, έπρεπε να δουλέψουμε πολλά πράγματα πολλές καταστάσεις τις οποίες έπρεπε να λάβουν χώρα. Η ομάδα βρέθηκε στη διάρκεια του τουρνουά και εξελίχθηκε στη διάρκεια του τουρνουά. Είναι κάτι το οποίο και ο κόουτς το έλεγε και όλοι το πιστεύουμε ότι... Είναι ένα διαφορετικό τουρνουά απ' ότι Ολυμπιακοί Αγώνες. Πρέπει να δημιουργείς μια δυναμική να κερδίζεις τα παιχνίδια και να βελτιώνεσαι μέσα στο τουρνουά. Εμείς αυτό το κάναμε. Νομίζω ότι σπάσαμε το ταβάνι μας όσον αφορά την δυναμική που είχαμε. Είχαμε ένα κακό παιχνίδι, δεν μπορώ να πω ότι δεν είχαμε ένα παιχνίδι. Δυστυχώς όλες οι ομάδες είχαν και στο μπάσκετ ένα κακό παιχνίδι και μας έτυχε να είναι το παιχνίδι η Τουρκία. Παρόλα αυτά όμως καταφέραμε και φέραμε ένα μετάλλιο το οποίο είναι πραγματικά μια μεγάλη εμπειρία. Προσωπικά ήταν κάτι μεγαλειώδες συναισθηματικά και βλέποντας ανθρώπους οι οποίοι να μας υποστηρίζουν είτε στη Ρίγα είτε στην Κύπρο και τι χαρά φέραμε στον χώρο του μπάσκετ αλλά και στη χώρα, ήταν κάτι πολύ σημαντικό και μοναδικό».

Για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο: «Εγώ είχα την τιμή και τη χαρά να συνεργαστώ και με τον Γιάννη το 2017 στην εθνική ομάδα. Ο Γιάννης τότε ήταν ήδη σούπερ σταρ στο NBA. Όχι αυτό που είναι τώρα, ήταν ήδη όμως ένας σούπερ σταρ που είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα. Δυστυχώς δεν είχαμε καταφέρει λόγω τραυματισμού στο γόνατο να συμμετάσχει στην τελική φάση του Eurobasket. Από τότε μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση ο τρόπος ο οποίος προσεγγίζει τους ανθρώπους γύρω του. Με τι σεβασμό συμπεριφέρεται σε όλο τον κόσμο και στον περίγυρο του, το οποίο αυτό δείχνει τη βαθιά κουλτούρα την οποία έχει σαν άνθρωπος. Αυτό είναι το νούμερο ένα πράγμα το οποίο το βγάζει και στο γήπεδο. Πώς θα προσεγγίζει μετά την προπόνηση, πώς προσεγγίζει το άθλημα το οποίο αγαπάει και πρεσβεύει. Τι προσπάθεια κάνει σε καθημερινή βάση για να ανταποκρίνεται στην πίεση την οποία βάζει ο αυτός στον εαυτό του, όχι κάποιος άλλος. Και πώς παρακινεί by example, όπως είπαμε προηγουμένως, τους συμπαίκτες του στο να καταφέρουν να αποκτήσουν το στόχο. Το work ethic του είναι σε ένα άλλο level. Μπορώ να το επιβεβαιώσω αυτό. Έχω πολλές ιστορίες να πω, αλλά δεν είναι της παρούσης. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος μπορεί να έρθει, να έχει 5-6 προπόνηση, θα ξεκινήσει από τις 4.30 να το δουλεύει, για να είναι έτοιμος, για να δουλέψει το σώμα του, να κάνει το ρουτίνα του. Από εκεί και πέρα πώς θα μπορέσει μετά την θεραπεία του, πώς θα δουλέψει. Όλα, όλα, όλα είναι ένα παιδί που έχει ταχθεί σε αυτό και επειδή ήθελε πάρα πολύ να πετύχει και με την εθνική ομάδα ένα μεγάλο στόχο, τον οποίο τον κατάφερε. Ενδεχομένως να πετύχουμε και άλλους. Νομίζω ότι του αξίζει 1000% όλο αυτό το ταξίδι. Και ξέρετε, όλα τα ταξίδια δεν έχουν το νόημα, είναι γρήγορα και εύκολα. Κάποιες φορές οι δυσκολίες σε κάνει να δημιουργείς συνθήκες μνήμες οι οποίες οδηγούν σε πιο υψηλά επίπεδα».

Για τα χρόνια στον Παναθηναϊκό και τη συνεργασία με τον Πασκουάλ: «Στον Παναθηναϊκό είχα την τύχη και τη χαρά να ξεκινήσω με τον κόουτς Πεδουλάκη το 12 με το 14 που ήμασταν πρώτα, μετά ξανά με τον κόουτς Πεδουλάκη. Όταν έφυγε, ήρθε ο κόουτς Πασκουάλ τον Οκτώβρη του 16. Κοιτάξτε, όταν έρχεται ένας άνθρωπος ο οποίος γνωρίζαμε από πριν σαν αντίπαλο, γιατί τον είχαμε αντιμετωπίσει και στα προημιτελικά του 2012-2013 με την Μπαρτσελόνα, που ήταν ένα από τα παιχνίδια που θα ήθελα να ξαναπαίξω, του το έχω πει κιόλας πολλές φορές το έχω συζητήσει αυτό το παιχνίδι. Κερδίζαμε 2-1 και παίζαμε το τέταρτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ. Πρέπει να είχε 30.000 κόσμο πάνω στα ρολόγια. Ήταν εντυπωσιακό και χάσαμε εκείνο το παιχνίδι, παίζοντας μια ζώνη ο Τσάβι. Από τότε το έχουμε συζητήσει πολλές φορές για αυτή τη ζώνη. Γνωρίζαμε ότι είναι ένας άνθρωπος ο οποίος είναι πολύ ταγμένος, πολύ dedicated, ένας άνθρωπος ο οποίος έχει πολλές καινούριες ιδέες, έβαλε πολλές καινούριες ιδέες στο μπάσκετ, έτσι όπως παίζεται και παρουσιάζεται τώρα στη σημερινή μορφή. Και μπορώ να πω ότι είχαμε έναν θαυμασμό όταν ξεκινήσαμε να συνεργαζόμαστε. Μετά από εννέα χρόνια ο θαυμασμός αυτός υπάρχει, έχει μεγαλώσει, γιατί υπάρχει ένας άνθρωπος ο οποίος έχει γνωρίσει πίσω από το προπονητή. Αυτό είναι το πιο σημαντικό, γιατί μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος δίνει το χώρο στους συνεργάτες του να λειτουργούν σαν πρώτοι προπονητές, δημιουργεί ένα κλίμα συνεργασίας, το οποίο σε κάνει να νιώσεις τόσο άνετα, να εκφράσεις τις σκέψεις σου, τις οποίες δεν τις εκφράζεις και περνάνε, τις βλέπεις να είναι κάτι το οποίο επηρεάζει. Σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι ένας προπονητής ο οποίος συμμετέχει ενεργά, είσαι μέλος της οικογένειας. Τον θεωρώ πλέον μέλος της οικογένειάς μου τον Τσάβι και ο θαυμασμός αυτός υπήρχε και έχει μεγαλώσει και σε ένα προσωπικό επίπεδο».

Για τον Πιτίνο: Ο κόουτς Πιτίνο είναι ένας από τους πιο ευφυείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει, όσον αφορά το κομμάτι της αντίληψης της πραγματικότητας, των ανθρώπων γύρω του, το τι είναι ο καθένας και πώς μπορούν να παρουσιάσουν οτιδήποτε. Ένας καταπληκτικός storyteller, ένας άνθρωπος ο οποίος πραγματικά μπορεί να πείσει οποιονδήποτε να κάνει το οτιδήποτε. Πραγματικά σε αυτό το επίπεδο νομίζω ήταν στο highest level. Δεν έχω δει τέτοιο άνθρωπο. Οι ομιλίες του ήταν επανειλημμένες μέσα στα αποδυτήρια. Τις συζητήσεις με τα παιδιά, πώς μίλαγε στα παιδιά και τα παιδιά πίστευαν αυτό το οποίο τους έλεγε. Δεν λέω ότι αυτό που έλεγε δεν το πίστευε ο Πιτίνο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μετέφερε ένα μήνυμα ήτανε πολύ πιστικός. Νομίζω ότι μπασκετικά μιλάμε για έναν legend του NCAA και του Αμερικανικού μπάσκετ. Μια διαφορετική φιλοσοφία από ό,τι στην Ευρώπη. Νομίζω ότι χρειαζόταν λίγο χρόνο για να διαπιστώσει τι γίνεται εδώ και πώς λειτουργούν τα πράγματα. Είναι τελείως διαφορετικό το επαγγελματικό μπάσκετ με το NCAA. Είναι μια άλλη κουλτούρα, μια άλλη φιλοσοφία και στις τέσσερις γραμμές. Αλλά νομίζω ότι προσαρμόστηκε γιατί είναι ένας πολύ ευφυής άνθρωπος. Προσαρμόστηκε πάρα πάρα πολύ. Άφησε πράγματα και στους παίκτες για να μπορέσει να πετύχει αυτό που ήθελε. Νομίζω ότι η παρουσία του εμένα μου έδωσε ένα άλλο κομμάτι όσον αφορά τον τρόπο που μπορείς να χειριστείς κάποιες καταστάσεις, πώς θα μιλάς στους παίκτες, πώς μπορείς να εμψυχώσεις, πώς μπορείς να προσγειώσεις. Γιατί δεν είναι μόνο το πώς ψυχώνω κάποιον, αλλά πώς μπορώ να τον προσγειώσω. Και σε αυτό ήταν πολύ μπροστά από οποιονδήποτε προπονητή που είχα συνεργαστεί, στον τρόπο που μιλούσε και επικοινωνούσε με τους παίκτες όσον αφορά την εμψύχωση και το να κάνει να πιστέψει σε αυτό το οποίο θα τρέξει σε λίγα λεπτά. Υπάρχουν πολλές ιστορίες βέβαια, ατάκες οι οποίες έχουνε μείνει, οι οποίες ήταν πολύ αστείες».